حجت الاسلام دکتر روحی از شاگردان حضرت آیت العظمی بهجت (رضوان الله تعالی علیه) در مراسم اعیاد شعبانیه زندان زاهدان : ماه شعبان فرصت گرانبهایی است برای تقرب الهی

به مناسبت حلول ماه مبارک شعبان و فرا رسیدن اعیاد شعبانیه زندان زاهدان میزبان حجت الاسلام دکتر روحی از شاگردان برجسته و نزدیک آیت العظمی بهجت (رض) بود .
دکتر روحی در جمع مددجویان زندان زاهدان با اشاره به فضیلت ماه شعبان گفت : ماه شعبان از آن روی به این اسم خوانده شد که رحمت خداوند در این ماه شعبه شعبه ریزش میکند و طیف گسترده تری از مردم را فرا می گیرد این ماه ، ماه حساسی است و یک فرصت گرانبها است برای اینکه اگر در ماههای دیگر غفلت کرده ایم از فرصت این ماه بهره ببریم و به تقرب الهی برسیم و هم جبران گذشته رابکنیم و هم برای ورود به ماه رمضان آماده شویم .
ایشان افزود : ذکر مخصوص و مهم این ماه صلوات بر پیامبر اسلام است که با این ذکر در این ماه گرانقدر متوسل شویم به پیامبر برای رسیدن به سعادت و نزدیک شدن به خدا چرا که خداوند به اولیایش عنایت بیشتری دارد . پیامبر و آل او در رحمت الهی به سر می برند و نیازی به صلوات فرستادن ما ندارند اما این وسیله و بهانه ای است تا از طریق پیامبر اسلام و آل او به خدا تقرب پیدا کنیم
این مدرس حوزه ادامه داد : خداوند درمان همه دردها را در توجه به خودش قرار داده است حتی اگر به ظاهر مشاهده می شود کلید کار در دست انسانی است که باید از حق خود بگذرد یا حق خود را ببخشد باز هم خداوند است که مقلب القلوب است و می تواند دلها را عوض کند و متوجه جایی دیگر کند و ماه های رجب و شعبان و رمضان بهترین موقعیت است تا با توبه از خداوند طلب مغفرت کنیم وبا استغفار آرام آرام به خدا نزدیک شویم هرچند که توفیق این توبه و استغفار را نیز از خود خداوند طلب کنیم .
این شاگرد برجسته آیت العظمی بهجت (رض) در بخش دیگری از سخنان خود به شخصیت ایشان پرداخت و گفت: آیت العظمی بهجت(رض) شخصیت استثنایی و بی نظیر بود که لحظه ای از یاد خدا و ذکر غافل نبود آن هم نه فقط ذکر لفظی بلکه ذکر قلبی . تمام روح و قلب ایشان متوجه خدا بود آن چنان که فقط خداوند در ذهن ایشان می آمد و از همین روی خداوند هم به ایشان عنایاتی عطا فرمود .
وی افزود: مرحوم آیت العظمی بهجت(رض)دیگران را برای رسیدن به سلوک و تقرب به نماز اول وقت توصیه می کردند و بعد از مقید شدن به نماز اول وقت به توجه داشتن به خدا در نماز . البته توجه داشتن در نماز کار آسانی نیست و این هم به آن معنا نمی باشد که اگر نتوانستیم حواس خود را متوجه خدا نگه داریم نماز را رها کنیم بلکه به اندازه توان خود باید در این امر دقت و ممارست داشته باشیم و همان مقدار را غنیمت شمرد و به مرور به میزان و مدت آن افزود .

نوشتن دیدگاه

آدرس پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.لطفا فیلد های که دارای ستاره هستند را پر کنید *

*